مجتهد ميت نيز اختلاف وجود دارد . نيز ر . ك : تقليد ابتدايى ؛ تقليد استمرارى . نورى ، حسين ، مسائل من الاجتهاد و التقليد و مناصب الفقيه ، ص 147 و 166 . صاحب معالم ، حسن بن زين الدين ، معالم الدين و ملاذ المجتهدين ، ص 247 . خويى ، ابو القاسم ، التنقيح فى شرح العروة الوثقى ، ص 99 . سبحانى تبريزى ، جعفر ، الرسائل الاربع قواعد اصولية و فقهية ، ج 3 ، ص 191 . ميرزاى قمى ، ابو القاسم بن محمد حسن ، قوانين الاصول ، ج 2 ، ص 128 . طباطبايى حكيم ، محمد تقى ، الاصول العامة للفقه المقارن ، ص 649 . مجراى احتياط مورد صلاحيت‌دار براى جريان يافتن اصل احتياط در آن مجراى احتياط ، به معناى محل جريان اصل احتياط مىباشد ، و آن در جايى است كه جنس تكليف الزامى وجوب يا حرمت براى مكلف معلوم است ولى او در مكلّف به شك مىكند ، و مورد از مواردى است كه احتياط در آن ممكن مىباشد و براى شك ، يا حالت سابقه وجود ندارد يا اگر وجود دارد ، شارع آن را لحاظ نكرده است . بنابراين ، مجراى اصل احتياط جايى است كه اصل تكليف مسلّم و مكلّف به ، مشكوك مىباشد ، كه بيشتر در قالب شبهه مقرون به علم اجمالى محقق مىشود . نكته : علم به اصل تكليف را به سه صورت مىتوان تصور كرد : 1 . گاهى « وجوب » مسلّم ، اما « واجب » مردد است ، مانند اينكه مكلف در ظهر جمعه به وجوب نمازى بر ذمه خود يقين دارد اما نمىداند واجب ، نماز ظهر است يا نماز جمعه ؛ 2 . گاهى « حرمت » مسلّم ، اما « حرام » مردد است ، مانند اينكه مكلف يقين دارد در يكى از دو ظرف « الف » و « ب » خمر است و خطاب « اجتنب عن الخمر » متوجه او شده ، اما به طور معين نمىداند در كدام‌يك از آن دو ظرف خمر است ؛ 3 . گاهى مكلف علم دارد حكم وجوب يا حرمت متوجه او شده ، كه اگر وجوب باشد ، به شىء « الف » و اگر حرمت باشد ، به شىء « ب » تعلق گرفته است . در حقيقت ، علم اجمالى دارد كه يا اين شىء واجب و يا آن شىء حرام است و متعلق وجوب و حرمت متفاوت است . همان گونه كه گذشت ، اصوليون مجراى غالب اصل احتياط را شبهات مقرون به علم اجمالى دانسته‌اند . ولايى ، عيسى ، فرهنگ تشريحى اصطلاحات اصول ، ص 74 . آخوند خراسانى ، محمد كاظم بن حسين ، كفاية الاصول ، ص 406 . فاضل لنكرانى ، محمد ، كفاية الاصول ، ج 5 ، ص 13 . فاضل لنكرانى ، محمد ، سيرى كامل در اصول فقه ، ج 12 ، ص 7 و 10 و ( 482 - 481 ) . مظفر ، محمد رضا ، اصول الفقه ، ج 2 ، ص ( 242 - 241 ) . مشكينى ، على ، اصطلاحات الاصول ، ص ( 44 - 42 ) . حيدرى ، على نقى ، اصول الاستنباط ، ص ( 206 - 205 ) . نائينى ، محمد حسين ، فوائد الاصول ، ج 3 ، ص ( 326 - 325 ) . مجراى استصحاب مورد صلاحيت‌دار براى جريان يافتن اصل استصحاب در آن مجراى استصحاب ، به معناى محل جريان اصل عملى استصحاب مىباشد ، و آن در جايى است كه شك حالت سابقه دارد ؛ به بيان ديگر ، هرگاه مكلف شاك ، دليل قطعى و يا اماره معتبر بر حكم شرعى واقعى نداشته باشد و اين شك او داراى حالت سابقه باشد ، بايد از راه به‌كارگيرى اصل عملى استصحاب ، وظيفه خود را تعيين نمايد . سبحانى تبريزى ، جعفر ، الموجز فى اصول الفقه ، ج 2 ، 1 ، ص 367 . كوثرانى ، محمود ، الاستصحاب فى الشريعة الاسلامية ، ص 235 . مظفر ، محمد رضا ، اصول الفقه ، ج 2 ، ص 242 . صدر ، محمد باقر ، دروس فى علم الاصول ، ج 1 ، ص 435 . جزايرى ، محمد جعفر ، منتهى الدراية فى توضيح الكفاية ، ج 5 ، ص 152 . حيدرى ، على نقى ، اصول الاستنباط ، ص 205 و 267 . شيرازى ، محمد ، الوصول الى كفاية الاصول ، ج 5 ، ص 12 . سبحانى تبريزى ، جعفر ، المحصول فى علم الاصول ، ج 3 ، ص ( 16 - 13 ) . روحانى ، محمد ، منتقى الاصول ، ج 6 ، ص 179 . مجراى اصالت تخيير ر . ك : مجراى تخيير مجراى اصل احتياط ر . ك : مجراى احتياط مجراى اصل برائت ر . ك : مجراى برائت . مجراى برائت مورد صلاحيت‌دار براى جريان يافتن اصل برائت در آن مجراى برائت ، به معناى محل جريان اصل برائت مىباشد ، و آن در جايى است كه در اصل تكليف شك وجود دارد . اين شك گاهى ناشى از شك در حكم است شبهه حكمى و گاهى ناشى از شك در موضوع شبهه موضوعى ، و منشأ شك در شبهه حكمى ، يا فقدان نص يا اجمال نص و يا تعارض دو يا چند نص مىباشد . مجراى برائت عقلى ( قبح عقاب بلابيان ) نيز همچون برائت شرعى ( رفع ما لا يعلمون ) شك در تكليف است ، با اين تفاوت كه شك در تكليف ، در برائت عقلى ، يا ناشى از نبود نص و يا ناشى از نرسيدن نص به مكلف است . نائينى ، محمد حسين ، فوائد الاصول ، ج 3 ، ص 328 . محمدى ، ابو الحسن ، مبانى استنباط حقوق اسلامى يا اصول فقه ، ص ( 289 - 288 ) .