گردآورى طرق مذهب و وجوه اصحاب در كتاب ارزشمند « نهاية المطلب فى علم المذهب » پرداخت و در پرتو قواعد مذهب به ترجيح اقوال مورد اختلاف در بين اصحاب اهتمام ورزيد و پس از او شاگردش امام غزالى همين روش را ادامه داد و كارهاى استادش را تكميل و تهذيب كرد و زمينه را براى تهذيب مذهب و تنقيح آن فراهم كرد ، پروژه‌اى كه با تلاشهاى دو شخصيت بزرگ ، رافعى و نووى تكميل شد و با اين كار شايستگى لقب شيخ را بدست آوردند . كتابهاى خراسانيان كتابهاى زيادى توسط عالمان اين طريقه به رشته تحرير درآمده‌اند كه مشهورترين آنها نگاشته‌هاى ابو على سنجى است كه او نيز مختصر مزنى را شرح كرده است و امام الحرمين آن را مذهب كبير ناميده است . شرح تلخيص ابن القاص ، شرح فروع ابن حداد كه خراسانيان اهتمام بسيارى به شرح آن داده‌اند . تعليقه از قاضى حسين ، سلسله جوينى ، نهاية از امام الحرمين ، تهذيب بغوى ، ابانه فورانى ، تتمة الابانه از متولى ، بسيط ، وسيط ، وجيز و خلاصه از امام غزالى ، شرح وسيط از ابن الرفعه ، اشكالات الوسيط و الوجيز از عجيلى ، حواشى الوسيط از ابن سكرى ، اشكالات وسيط از ابن صلاح ، شرح كبير ، شرح صغير ، تهذيب از رافعى ، روضة الطالبين نووى ، مختصر المختصر جوينى ، شرح آن به نام معتبر ، محرر ، منهاج و تذكرة العالم از ابو على بن سريج و اللباب از شيشى .