پيامبران و امامان و پيشوايان عادل مىگردد و نيز سبب مىشود كه آنها نتوانند بر دشمنان اسلام پيروز شوند و دشمن را به خاطر مخالفت با دعوت به توحيد پروردگار و اجراى عدالت و ترك ستمگرى و از ميان بردن فساد كيفر دهند . امير مؤمنان ( ع ) فرمود : « الْفِرارُ مِنَ الزَّحْفِ مِنَ الْكَبائِر » « 1 » فرار از جنگ از گناهان بزرگ است . در صورتى كه مسلمانان نصف كافران يا بيشتر از نصف كافران باشند ، زحف واجب و فرار ، از زحف حرام است ، مگر در دو مورد : 1 - كسى كه براى موقعيت جنگى بهترى در ميدان جا به جايى انجام مىدهد ، مثل رفتن به جاى وسيعتر ، رفتن در نزديى آب ، رفتن به جايى كه پشت به خورشيد باشد ، تخليه قسمتى از ميدان براى تسلط بر موضعى سوق الجيشى در قسمت ديگررفتن براى آماده كردن مجدد سلاح و . . . . 2 - كسى كه مىرود تا افرادى را جهت كمك در جنگ بياورد . « 2 » سَبْق وَ رِمايَه سَبْق مصدر « سَبَقَ » يا « سابَقَ » در لغت به معنى در گذشتن از كسى ، جلو افتادن از كسى و پيشى گرفتن مىباشد . رمايه مشتق از « رمى » به معناى مطلق تيراندازى است . « 3 » در اصطلاح فقه ، سبق و رمايه به عقد مسابقه ، اسب سوارى و تيراندازى به منظور آمادگى براى پيكار و جهاد با دشمنان اسلام گفته مىشود . چنين مسابقه‌اى ازنظراسلام جايز است و همچنين در حديث نبوى ( ص ) آمده است :

--> ( 1 ) - دعائم الاسلام ، ج 11 ، ص 71 . ( 2 ) - شرح لمعه ، ج 1 ، ص 258 ؛ و قواعد الاحكام ، ج 1 ، ص 102 . ( 3 ) - صحاح اللغه ؛ المنجد .