به خاطر نقش بارز اين مركب در ميدان جنگ ، اسلام از غنايم به دست آمده برايش سهمى قرار داده بود كه به صاحب آن تعلق مىگرفت . اسب داراى انواع مختلفى است كه هر كدام داراى اسم مخصوص به خود مىباشند . « 1 » احكام خيل جهادگرى كه ( داوطلبانه ) با اسبش در جهاد شركت كند ، از غنايم به دست آمده ، دو سهم مىبرد يك سهم از آن خودش و سهم ديگر براى اسبش و اگر دو اسب يا بيشتر از آن همراه خود به ميدان جنگ آورده باشد ، فقط سه سهم مىبرد . « 2 » ، ولى اسب القحم ( اسب پير و ناتوان ) سهمى از غنيمت نمىبرد . و اگر بيشتر از دو اسب آورده باشد ، همان سه سهم را مىبرد . دارُالْاسْلامْ دارُاْلِاسْلام به كشور اسلامى مرز و بومى كه تحت مقررات و قوانين اسلام اداره مىشود « 3 » ، اطلاق مىگردد . از امام صادق ( ع ) چنين روايت شده است : « انَّ دارَالشِّرْكِ يَحِلُّ ما فيها وَ انَّ دارَاْلِاسْلامِ لايَحِلُّ ما فيها » « 4 » آنچه در سرزمين مشركان است ( از قبيل مواد غذايى و اموال ) حرمتى ندارد و تصرّف در آنها حلال‌است ، ولى آنچه در دارالاسلام يافت مىشود محترم مىباشد و تصرف در آنها حلال نيست . منظور از دارالشرك در اين روايات دارالحرب است . دارُالْحَرْب دارالحرب : كشورى است كه در آن احكام شرك رواج دارد و با كشور اسلامى سرِ جنگ

--> ( 1 ) - ر . ك . ينابيع الفقهيه ، كتاب الجهاد ؛ و قاموس الجهاد . ( 2 ) - ينابيع الفقهيه ، كتاب الجهاد ، ص 52 ( النّهايه ) . ( 3 ) - فرهنگ اصطلاحات فقهى ، ص 30 . ( 4 ) - وسائل الشيعه ، ج 11 ، ص 58 .