قسمتى از احكام امان افراد مسلمان فقط براى افراد مىتوانند ، امان صادر كنند ، نه براى جمع كافران ، امان عمومى را امام يا نائب تام الاختيار او صادر مىكند زمان صدور امام از طرف آحاد مسلمانان قبل از دستگيرى و اسير شدن كافران است ، ولى امام بعداز دستگيرى نيز مىتواند امان بدهد . « 1 » اسيران مسلمانى كه در دست كافران اسير شده‌اند ، چنانچه بدون اجبار بعضى از كافران را امان دهند ، امان آنان صحيح است . « 2 » مدت امان نبايد از يك سال تجاوز كند ، مگر در حال ضرورت . « 3 » انْفال انْفالْ جمع نَفْلَ يا نَفَلْ ( به فتح حرف ول و سكون حرف دوم يا فتح حرف اول و دوم ) در لغت به معنى غنايم ، بخشش و زياده آمده است . « 4 » در اصطلاح فقها انفال به اموالى گفته مىشود كه در اختيار پيامبر ( ص ) قرار دارد ، سپس به امام ( ع ) و بعد از او به امامان بعدى منتقل مىشود « 5 » و در زمان غيبت كبرى به ولايت فقيه منتقل مىگردد . فقها انفال را به شرح زير شمرده‌اند : 1 - زمينهايى كه مسلمانان با اسب و شتر بر آن يورش نياورده و به ضرب شمشير به دست نياورده‌اند . 2 - اشياء ويژه و برگزيدهء پادشاهان . 3 - زمينهاى موات .

--> ( 1 ) - تذكرة الفقها ، ج 1 ، ص 414 و 416 . ( 2 ) - جامع عباسى ، شيخ بهايى ، ص 157 . ( 3 ) - تذكرة الفقها ، ج 1 ، ص 416 . ( 4 ) - صحاح اللغة ؛ قاموس اللغه ؛ المصباح المنير ؛ و مجمع البحرين ، ج 5 ، ص 485 . ( 5 ) - شرح لمعه ، ج 1 ، ص 139 ؛ شرايع الاسلام ، ج 1 ، ص 322 ؛ و تذكرة الفقها ، ج 1 ، ص 428 .