ارْضِ جِزْيَه ارض جزيه سرزمينى است كه اقليّتهاى مذهبى به عنوان جزيه در مقابل باقى ماندن بر دينشان به دولت اسلامى پرداخت مىكنند ، و جزو اراضى انفال به شمار مىروند . « 1 » اسْتِنابَة استنابه در لغت به معنى نايب گرفتن است . در اصطلاح فقهى در باب جهاد به اين معنى است : كسى كه بر او جهاد واجب عينى نيست ، از طرف خود و با خرج و مال شخصى ، نايب بگيرد و به جبهه جهت جنگ با دشمن بفرستد . ريشهء آن ، حديث زير است : امام باقر ( ع ) فرمود : « انَّ عَلِيًّا ( ع ) سُئِلَ عَنِ الْاجْعالِ لِلْغَزْوِ ؟ فَقالَ : لابَأْسَ بِهِ بِانْ يَغْزُوالرَّجُلُ عَنِ الرَّجُلِ وَ يَأْخُذَ مِنْهُ الْجُعُل » « 2 » از حضرت على ( ع ) در بارهء قرار دادن فردى به جاى خود جهت رفتن به جنگ با دشمن سؤال شد ؟ حضرت فرمود : جايز است كسى از ديگرى نيابت كند و به جهاد رود و از او طبق قرار داد اجرت و مزد بگيرد . اسير اسير درلغت به‌معناى گرفتارشدهء در جنگ‌است جمع آن أَسرىُ و أسراء واسارىاست . « 3 » در اصطلاح دشمنى است كه در حال جنگ يا پس از آن گرفتار شده است . احكام اسيران كفار و مشركان اسيران بر دو قسم تقسيم مىشوند : مردان و زنان

--> ( 1 ) - تذكرة الفقها ، ج 1 ، ص 428 . ( 2 ) - همان ، ص 408 . ( 3 ) - المنجد ، واژه اسير .