« انْفِرُوا خِفافاً وَ ثِقالًا . . . » « 1 » پياده و سواره سخت و آسان براى جهاد در راه خدا بيرون رويد . در جاى ديگر مىفرمايد : « الّا تَنْفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذاباً اليماً . . . » « 2 » اگر از خانه و شهرتان در راه خدا براى جنگيدن با دشمن بيرون نرويد ، خداوند شما را به عذاب سخت و دردناك گرفتار مىكند . از پيامبر اكرم ( ص ) چنين روايت شده است : « اذَا اسْتُنْفِرْتُمْ فَاْنِفرُوا » « 3 » هر زمان كه شما را براى جهاد و خروج به جبهه دعوت كردند ، خارج شويد . نَفْل نَفْل ، اسم از ماده نَفَلَ يَنْفُلُ بر وزن نَصَرَ يَنْصُرُ و جمع آن انفال‌است و نوافل هم مىآيد و نَفَلَ [ با فتحه حرف دوم ] انفال بر وزن سَبَبَ و اسباب و همچنين نَفْل بر وزن فَلْس ( به سكون حرف دوم ) به معنى غنيمت است و به معناى زيادى هم آمده است . « 4 » در اصطلاح نَفْل قسمتى از غنايم است كه امام براى بعضى از رزمندگان ( مانند زنان ) تشخيص دهد . توضيح بيشتر در واژه انفال آمده است . امام صادق ( ع ) فرمود : رسول خدا ( ص ) در يكى از جنگها تعدادى از زنان را براى مداواى مجروحان با خود برد ، از غنيمت سهمى ( سهم يك نفر ) به آنها ، نداد ، ولى چيزى از نفل به آنها داد . « 5 »

--> ( 1 ) - توبه ( 9 ) ، آيهء 41 . ( 2 ) - توبه ( 9 ) ، آيهء 39 . ( 3 ) - سنن ابن ماجه ، ج 2 ، ص 926 . ( 4 ) - مصباح المنير ، ج 2 ، ص 328 ؛ و صحاح اللغة . ( 5 ) - كافى ، ج 5 ، ص 47 .