احمد قلى زاده
20
واژه شناسى اصطلاحات اصول فقه ( فارسى )
مصلحت بداند ، خانه را مىفروشد ، اين تصميم همان تمايل و رضاست ، كه يكى از عناصر علّى حساب مىآيد ، اما تا اينجا هيچ عمل حقوقى انجام نگرفته است ، از اين به بعد بايد فروشنده تصميم خود را اجراء كند . 4 - مرحلهء اجراى تصميم : به دنبال تصميم بر فروش ، فروشنده شروع به يك سلسله اعمال مقدماتى مىكند ، مثلا به بنگاه معاملات ملكى مىرود ، و پس از پيدا شدن خريدار با او دربارهء قيمت و شرايط معامله مذاكره مىكند ، و پس از انجام دادن مقدمات براى اجراى تصميم ، طرفين به دفترخانه مراجعه مىكنند ، و خانه رسما به خريدار فروخته مىشود ، و سند فروش را امضاء كرده ، و تصميم خود را اجرا مىكند و اثر آن انتقال ثمن و مثمن است . اقسام اراده تقسيماتى براى اراده ذكر شده كه عبارتاند از : الف : اراده فعلى - استقبالى ؛ ب : ارادهء حقيقى - انشائى ؛ ج : اراده تكوينى - تشريعى ؛ د : ارادهء استعمالى - جدى . ارادهء استعمالى « 1 » اراده استعمالى در مقابل اراده جدى است ، و آن عبارت است از اينكه گوينده اراده كرده كه لفظ را در معنايى به كار ببرد ، اما هرگاه گوينده آن معنايى را كه از لفظ فهميده مىشود اراده كرده باشد ، به آن ارادهء جديهء گويند ، نتيجه اين دو اراده در جايى ظاهر مىشود كه اگر گوينده لفظى را به معنايى به كار ببرد ، اما مخاطب شك كند كه آيا متكلم به واقع معناى مستعمل فيه را اراده كرده ، يا اين ترتب حكم ظاهرى را ؟ مثلا به انسانى كه در روز ماه رمضان بدون عذر روزه
--> ( 1 ) . فرهنگ تشريحى اصطلاحات اصول ص 51 .