اجماع دارند بر جواز در هر دو مورد يا عدم جواز در هر دو مورد و اين مانند اجماع حجّت است . البتّه به شرط اينكه فقيه بداند معصوم عليه السّلام داخل در يكى از اين دو گروه است ، كما اينكه علم به دخول معصوم عليه السّلام در جمع مجمعين شرط حجيّت اجماع است . ولى اگر علم به دخول معصوم عليه السّلام در ميان هيچ‌كدام از دو گروه نداشته باشد ، احداث قول سوم جايز است . عدم صحّت حمل صحّت حمل و عدم صحّت حمل ، از نشانه‌هاى حقيقت و مجاز هستند . به عنوان « حقيقت و مجاز » رجوع شود . عدم صحّت سلب عدم صحّت سلب و صحّت سلب ، از نشانه‌هاى حقيقت و مجاز شمرده شده‌اند . به عنوان « حقيقت و مجاز » رجوع شود . عدم و ملكه يكى از اقسام تقابل ، تقابل عدم و ملكه است . مراد از ملكه ، صفتى وجودى است كه عارض بر موضوعى مىشود كه آن موضوع صلاحيت و قابليت اتّصاف به آن صفت را دارد . و عدم ملكه يعنى نبودن آن صفت وجودى در آن موضوع . مثل كورى و بينايى نسبت به انسان .