مجتبى ملكى اصفهانى
356
فرهنگ اصطلاحات اصول ( فارسى )
حجيّت امارات مورد بحث است . 3 - شهرت عملى : شهرت عملى يا شهرت در استناد ، جايى است كه فقها در مقام استنباط ، به روايتى استناد كنند و آن روايت را مورد عمل قرار دهند ؛ هرچند روايت ضعيف هم باشد . چنين شهرتى اگر موجب حصول اطمينان شود حجّت است . شهرت عملى ، ضعف سند روايت را جبران مىكند ، كما اينكه اعراض فقها از يك روايت ، موجب وهن و سستى آن روايت مىشود هرچند صحيح باشد . صحّت حمل صحّت حمل و عدم صحّت حمل ، و عدم صحّت سلب و صحّت سلب ، از علامتهاى تشخيص حقيقت از مجاز است . به عنوان « حقيقت و مجاز » رجوع شود . صحّت سلب به عنوان « حقيقت و مجاز » رجوع شود . صحّت و فساد « 1 » صحّت و فساد از امور اضافى هستند كه معناى آنها به تبع مضاف اليه آنها
--> ( 1 ) علم اصول الفقه ، ص 416 .