ولى در اين زمان كه ما از نعمت حضور معصوم عليه السّلام محروم هستيم ، لازم است راههاى مختلف دستيابى به سنّت را بررسى كنيم . برخى از مباحث ، مربوط به راههايى هستند كه مثبت سنّت هستند ، و برخى مربوط به چگونگى استفاده از سنّت و نسبت سنّت به قرآن . - راههاى دستيابى به سنّت : راههاى دستيابى به سنّت دو قسم‌اند : 1 - قطعى . 2 - غير قطعى . 1 - راههاى قطعى : مهم‌ترين راههاى قطعى عبارتند از : الف : خبر متواتر . به عنوان « خبر » رجوع شود . ب : خبر محفوف به قرينه‌اى كه موجب قطع به صدور آن مىشود . ج : اجماع كاشف از رأى معصوم . به عنوان « اجماع » رجوع شود . د : بناى عقلا كه كاشف از رأى معصوم باشد . ر : سيره‌ى متشرعه كه كاشف از وجود آن سيره در زمان معصوم باشد . ه : ارتكاز متشرعه . به عنوانهاى مربوط رجوع شود . 2 - راههاى غير قطعى : راههاى غير قطعى راههايى را گويند كه به صورت ناقص كاشف از سنّت باشند . مانند خبر واحد كه به صورت ناقص كاشف از سنّت است ، ولى دليل قطعى داريم بر اعتبار آن . و مانند شهرت و حجيّت مطلق ظن كه دليل قطعى بر حجيّت آنها نداريم . - كيفيت استفاده از سنّت : گفته شد كه سنّت يعنى قول ، فعل و تقرير معصوم . ولى سنّت وقتى حجّت است كه در مقام تشريع باشد و ما نيز بدانيم كه معصوم در مقام تشريع اين كلام را فرموده يا اين عمل را انجام داده . بنابراين ، اگر كلام يا عمل معصوم از امور