وضو مسأله 236 - در وضو واجب است صورت و دست‌ها را بشويند و جلوى سر و روى پاها را مسح كنند . مسأله 237 - درازاى صورت را بايد از بالاى پيشانى - جايى كه موى سر بيرون مىآيد - تا آخر چانه شست ، و پهناى آن به مقدارى كه بين انگشت وسط و شست قرار مىگيرد بايد شسته شود ، و اگر مختصرى از اين مقدار را نشويد وضو باطل است . و براى آن كه يقين كند اين مقدار كاملًا شسته شده بايد كمى اطراف آن را هم بشويد . مسأله 238 - اگر صورت يا دست كسى كوچك‌تر يا بزرگ‌تر از معمول مردم باشد بايد ملاحظه كند كه مردمان معمولى تا كجاى صورت خود را مىشويند ، او هم تا همان جا را بشويد و اگر دست و صورتش هر دو بر خلاف معمول باشد ولى با هم متناسب باشند لازم نيست ملاحظه معمول را بكند بلكه به دستورى كه در مسأله پيش گفته شد وضو بگيرد ، و نيز اگر در پيشانى او مو روييده يا جلوى سرش مو ندارد بايد به اندازهء معمول پيشانى را بشويد . مسأله 239 - اگر احتمال دهد چرك يا چيز ديگرى در ابروها و گوشه‌هاى چشم و لب او هست كه نمىگذارد آب به آنها برسد ، چنانچه احتمال او در نظر مردم به‌جا باشد ، بايد پيش از وضو وارسى كند كه اگر هست بر طرف نمايد . مسأله 240 - اگر پوست صورت از لاى مو پيدا باشد بايد آب را به پوست برساند ، و اگر پيدا نباشد شستن مو كافى است ، و رساندن آب به زير آن لازم نيست . مسأله 241 - اگر شك كند كه پوست صورت از لاى مو پيدا است يا نه ، بنابر احتياط واجب بايد مو را بشويد و آب را به پوست هم برساند . مسأله 242 - شستن توى بينى و مقدارى از لب و چشم كه در وقت بستن ديده نمىشود واجب نيست ، ولى براى آن كه يقين كند از جاهايى كه بايد شسته شود چيزى