السيد الخميني

33

رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى )

مسأله 180 - زمين سنگ فرش و آجر فرش و زمين سختى كه آب در آن فرو نمىرود اگر نجس شود با آب قليل ، پاك مىگردد ، ولى بايد به قدرى آب روى آن بريزند كه جارى شود و چنانچه آبى كه روى آن ريخته‌اند از سوراخى بيرون رود همهء زمين پاك مىشود ، و اگر بيرون نرود جايى كه آب‌ها جمع مىشود نجس مىماند . و براى پاك شدن آن‌جا بايد گودالى بكنند كه آب در آن جمع شود ، بعد آب را بيرون بياورند و گودال را با خاك پاك پر كنند . مسأله 181 - اگر ظاهر نمكِ سنگ و مانند آن نجس شود ، با آب كمتر از كر هم پاك مىشود . مسأله 182 - اگر شكر آب شدهء نجس را قند بسازند و در آب كر يا جارى بگذارند پاك نمىشود . 2 - زمين مسأله 183 - زمين با سه شرط ، كف پا و ته كفش نجس را پاك مىكند . اول : آن كه زمين پاك باشد . دوم : آن كه خشك باشد . سوم : آن كه اگر عين نجس مثل خون و بول ، يا متنجس مثل گِلى كه نجس شده در كف پا و ته كفش باشد به واسطهء راه رفتن يا ماليدن پا به زمين بر طرف شود . و نيز زمين بايد خاك يا سنگ يا آجرفرش و مانند اينها باشد و با راه رفتن روى فرش و حصير و سبزه ، كف پا و ته كفشِ نجس ، پاك نمىشود ، و اگر به واسطهء غير راه رفتن نجس شده باشد پاك شدنش به واسطهء راه رفتن اشكال دارد . مسأله 184 - پاك شدن كف پا و ته كفشِ نجس ، به واسطهء راه رفتن روى آسفالت و روى زمينى كه با چوب فرش شده محل اشكال است . بلكه پاك نشدن اقواست . مسأله 185 - براى پاك شدن كف پا و ته كفش ، بهتر است پانزده قدم يا بيشتر راه بروند ، اگرچه به كمتر از پانزده قدم يا ماليدن پا به زمين نجاست بر طرف شود .