اين آغاز فاجعه طولانى بود و فرزندان امام حسن مجتبى عليه السلام در دوران حكومت عباسيان ، دچار آن شدند . فرزندان امام در بحران واقعى گرفتار آمدند از يكسو با محمّد ذوالنفس الزكيه بيعت كردند و از سويى نظاره‌گر حكومت عباسيان - از جمله شخص ابوجعفر المنصور كه دوبار با محمّد ذو النفس الزكيه بيعت كرد - بودند . شايد بيعت وى يك طرح فريبكارانه‌اى جهت رسيدن به قدرت بود ، چه بسا كه بسيارى از نيروهاى سياسى مخالف ديگر را با همين شيوه فريب مىداده است . پس از به قدرت رسيدن عباسيان و بيعت همه مردم با آنان و زمانيكه منصور به قدرت رسيد ، از جمله كسانى كه با وى بيعت نمود عبداللَّه بن الحسن بود ولى منصور به آن بسنده نكرده و در جستجوى فرزندش محمّد كه در اختفاء بسر مىبرد ، درآمد . زيرا اختفاى محمّد خطرى براى منصور بشمار مىآمد ، عبداللَّه بن عبيده بن محمّد بن عمّار بن ياسر مىگويد : زمانيكه ابوجعفر ( منصور ) به قدرت رسيد ، تنها نگرانى وى يافتن محمّد بود تا بداند در جستجوى چه چيزى است ، از يكايك بنى هاشم دربارهء محل اختفاى محمّد سؤال مىنمود ، آنان اظهار مىداشتند : اى امير المؤمنين خود مىدانيد كه او قبل از اين خواستار حكومت بوده و از تو بخاطر جانش مىترسد و خلافى را نمىخواهد و قصد مخالفت ندارد و فقط با حسن بن زيد در تعارض است زيرا او به محمّد خبر داده و گفته است : به خدا