با آن وضع فجيع كه در تاريخ نظير ندارد نمونه‌هايى از پايدارى و استقامت اين شير زن مىباشد . تمامى اين حوادث در وجدان اين علويه كه ايمان و صبر و استقامت را از فرزندان پاك رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم به ارث گرفته بوده ترسيم گرديد . سپس كربلا براى وى بعنوان پيام و رسالتى جلوه‌گر شد كه مىبايست به نسلهاى آينده مىرساند . حال چگونه اين پيام را بر دوش گرفت ؟ زينب كبرى عمه فاطمه بود و پيام را با شيوه خاص خود به دوش كشيد و مظلوميت ابى عبداللَّه الحسين عليه السلام را در سراسر گيتى و در هر عصر و مكان ، تبيين نمود ولى فاطمه اين پيام را به شيوه ديگرى بسط داد . براى شناخت اين شيوه بايد آنسوى صحنه را بازگو كنيم ، حسن بن الحسن ملقّب به حسن المثنّى اين جوان برومند علوى و هاشمى را مىبينيم كه بسوى عمويش امام حسين عليه السلام مىشتابد و يكى از دختران امام را ، از وى خواستگارى مىكند . شايد حسن در ذهن خود مىدانست كه فاطمه يكى از دختران شايسته‌اى است كه ارزش خواستگارى از عمويش را داشته باشد ولى از ذكر نام آن دختر ، خجالت كشيد . شايد امام حسين عليه السلام مىدانست كه در دل آن جوان - پسر برادرش - چه مىگذرد ، لذا فاطمه دخترش را براى وى انتخاب نمود . اين چنين بود كه پيوند ميان حسن المثنّى فرزند امام حسن