داشته‌اند و با زور و شمشير حكمرانى مىكرده‌اند . اين گروه مصداق سخن فرزدق « 1 » به امام حسين عليه السلام بودند ، آنجا كه امام را ملاقات نمود و گفت : قلبهاى آنان با تو است اما شمشيرشان عليه تو . ابن زياد در ميان مردم كوفه به سخنرانى پرداخت و گفت : امير المؤمنين يزيد من را بعنوان حاكم شهر و ديار شما منصوب نموده تا ارزاق عمومى را ميان شما تقسيم كرده و حق مظلومان را از ظالمان و حق ضعيفان را از افراد قوى بستانم ! ! و به افرادى كه اطاعت نمايند احسان و بخشش كنم و عصيانگران را تنبيه نمايم ، پيام من را به آن مرد هاشمى برسانيد كه از خشمم بپرهيزد . « 2 » ابن زياد در اقدام ديگر دستگاه سركوب خود را تقويت كرد ، و تشكيلات عرفاء را ( كه نقش پليس را ايفا مىكردند ) تقويت نمود و از آنان خواست تا نام مخالفين را تهيه و گزارش كنند و آنان را تهديد نمود اگر كسى كوتاهى و يا سرپيچى نمايد ، خون و مال او حلال خواهد بود . وى اضافه كرد اگر هر عريف ( پليس ) در منطقه تحت پوشش خود نام افرادى كه مخالف يزيد هستند و هويت آنان را گزارش نكند ، بر در خانه‌اش به صليب كشيده خواهد شد

--> ( 1 ) ) شاعر فرزانه شيعه مذهب ( 2 ) همان ص 340 .