- اى بازماندهء جّد و پدر و برادرانم ! از چيست كه مىبينم دارى جان خود مىدهى ؟ امام زين‌العابدين عليه السلام فرمود : « چگونه بيتابى نكنم و اندوه نگسارم در حالى كه پدر و برادرانم و عموها و عموزادگان و خاندانم را مىبينم كه در خون خويش روى ريگها تپيده‌اند ، با جسدهايى عريان ؛ و كسى نيست كه آنها راكفن و دفن كند . هيچ كس به سراغ آنها نمىآيد ؛ انگار كه اينان اهل خانه‌اى در ديلمان و خزر بوده‌اند . زينب گفت : « آنچه مىبينى تو را غمين نكند ، به خدا سوگند كه اين حادثه از زمان رسول خدا تا جد و پدر و عمويت نيز اتفاق افتاده بود . حال آنكه خداوند عهدى ازگروهى از اين امت ستانده كه فراعنهء خاك آنها را نمىشناسند ولى نزد اهل آسمان آشنايند ؛ كه اين اعضاى پاره پاره و تكه تكه و اين اجساد به خون تپيده را جمع و دفن كنند و در اين بيابان پرچمى براى مزار پدرت سرور شهيدان ، نصب مىكنند كه هيچگاه نشان قبرش ناپديد نشده و در اثر گذشت زمان منش او گم نشود . سران كفر و گمراهان بر نابودى مزار او بكوشند و هيچ اثر نكند جز اين كه اثر او ظاهرتر و كار او نمايان‌تر مىشود . « 1 » به اين ترتيب بانو زينب ، آرام جان را به قلب امام سجاد عليه السلام باز آورد .

--> ( 1 ) بحار الانوار / ج 45 ص 179 - 180 .