امرنا فرجاً و مخرجاً برحمتك يا ارحم الراحمين » . « 1 » ثم قال - عليه السلام - : « صبراً » على قضائك يا رب ، لا إله سواك ، يا غياث المستغثين » . « اى خداى بلند مقام ، با جلال و جبروت محكم تدبير ، بىنياز از خلق كه ملك كبريايى تو پهناور و قدرتت به هر چيز شامل و رحمتت به همه نزديك ، و عده‌ات راست و نعمتت بىكم و كاست و امتحانت نكوست . نزديكى آنگاه كه خوانده شوى و بر مخلوقاتت كاملًا احاطه‌دارى . توبهء آن را كه به سوى تو بازگشت كند مىپذيرى . بر ارادهء خويش توانايى ، و هر آنچه را خواهى توانى گرفت ، پاداش مىدهى چون سپاست گزارند و به ياد خواهى آورد چون تو را به ياد آرند ، من تو را از روى نياز مىخوانم و محتاجانه به درگاهت روى مىكنم و خائفانه در آستانت مىنالم و چونان گرفتاران بدرگاهت اشك مىريزم ، و در حال ناتوانى از تو مدد مىجويم و بر تو توكل مىكنم ، ميان ما و قوم ما به حق داورى فرماى كه اين قوم ما را فريفتند و با ما نيرنگ باختند و دست از يارى ما برداشتند و كمر به قتل ما بستند ، حالى كه ما عترت پيامبرت و فرزند حبيب تو محمد بن عبداللَّه هستيم ، آن كه تو او را به رسالت برگزيدى و امين وحيت برشمردى ، پس در كار ما گشايشى قرار ده و برحمت خويش آسايشى براى ما

--> ( 1 ) - مفاتيح الجنان ، دعاى روز سوم ماه شعبان .