سيرت على اكبر الهى بود ، رسالت او نيز الهى گرديد ، و در آن سخن شيوا تجلّى يافت . مانند سخن جدش امام على عليه السلام در « ليلة المبيت » هنگامى كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله كه او را به ماندن در جايگاه خويش فراخواند ، سؤال كرد : آيا تو سلامت مىمانى ؟ فرمود : بلى . و در انديشهء سلامت خويش نبود ، بلكه نگران جان رسول خدا بود . و نيز مانند سخن جدش ، آن هنگام كه پيامبر به وى مژدهء شهادت داد ، از ايشان سؤال نمود كه آيا بادين كامل شهيد مىشوم ؟ و جواب شنيد كه بلى ، پس امام على عليه السلام خدا راشكر كرد . و بالاخره سخن على اكبر پژواك سخن پدرش امام حسين عليه السلام است ، آن هنگام كه گفت : من مرگ را جز سعادت و زندگى باستمگران را جز اندوه نمىدانم .