تا شروع به صحبت ميكردم و صداى من بلند مىشد ايشان توجّه ميكردند كه من چه ميگويم . نيز معظم له در سوم ربيع الثانى 1411 راجع به اينكه در وقت كسالت و بيمارستان در دوران تحصيل ، مرحوم اقاى حاج شيخ برايشان جوشيده و دارو آورده بودند فرمودند : ايشان طورى بودند كه طلبه‌اى كه خودش فهمبود و در درس صحبت مىكرد و اشكال مىنمود تشويق مىكردند . و نيز فرمودند : مرحوم آقاى حائرى مدتى كه من در مدرسهء فيضيه ساكن بودم مكرّر به حجرهء من مىآمدند و چون عصرها به فيضيه مىامدند مدّتى را در حجرهء من مىگذرانيدند زيرا اوبه طلبهء خوش فهم علاقه داشت و او را تشويق مىكرد . هم بحثهاى مرجع بزرگوار يكى از آداب و رسوم جارى و متداول بين طلاب علوم دينى و محصلين حوزه‌هاى علميه اين است كه دو نفر يا سه نفر از آنان درس استاد و احيانا مطليى و يا كتابى را كه خود انتخاب مىكنند بين خودشان به بحث مىگذراند و يك روز اين يكى ، مطالب را تشريح مىكند و توضيح ميدهد و روز ديگر آن ديگرى . و اين براى فهميدن مطالب ، بسيار اثر دارد و از اينرو نوعا هر طلبه‌اى از طلاب در حوزه‌هاى داراى هم مباحثه‌اى است . زعيم عاليقدر حضرت آية اللّه العظمى گلپايگانى نيز در دوران تحصيل داراى هم بحثيهاى عالى و خوش فهمى بوده‌اند كه ما در اينجا به نام سه نفر از آنان كه كاملا اطّلاع داريم اكتفا و بسنده مىكنيم .