سال در آن درس عميق و با بركت حضور مىيافته‌اند . اين جانب در اوائل ماه شعبان سنهء 1411 از حضورشان پرسش كردم كه ايا مرحوم آقاى بروجردى از اساتيد شما به شمار ميروند ؟ فرمودند آرى چند سال درس ايشان ميرفتم . پرسيدم استفاده مىكرديد ؟ فرمودند : آرى . فقيه زاهد جناب آقاى شيخ على پناه اشتهاردى در نيمه شعبان سنهء 1411 قمرى نقل مىكردند كه آقا - حضرت آية اللّه العظمى گلپايگانى قدّس سرّه - را ديديم كه بعد از تدريس خودشان به سرعت ، شبيه دويدن ، از پله‌هاى وسط فيضيه و صحن كهنه بالا ميروند كسى از علت شتاب و تند رفتن ايشان پرسيد آقا فرمودند : مىخواهم به اوّل درس آقاى بروجردى برسم ببينم چگونه وارد بحث مىشوند . نيز نقل كردند كه روزى مرحوم آقاى بروجردى قدّس سرّه در درس ، از آقا اسم بردند و فرمودند : آقاى آقا سيد محمد رضا چنين مىگويند . معلو شد كه آقا اشكالى كرده بودند كه مرحوم آقاى بروجردى از ايشان اسم بردند و اشكالشان را مطرح نمودند . زعيم بزرگوار نسبت به مرحوم آقاى بروجردى احترام بسيار قائل بودند و كرارا از آن بزرگ بعنوان ( آقا ) بطور مطلق اسم مىبردند مثلا گاهى از جامع احاديث الشيعه بعنوان : ( كتاب آقا ) اسم مىبردند و در ياداشتهاى درسى خود در باب حدود يك جا كه مطلبى را از آن مرحوم نقل مىكنند تعبيرشان چنين است : فقيه عصره السيد البروجردى قدّس اللّه روحه . نگارنده در روز 17 محرم 1412 قمرى در جاسب كه از اطراف قم است به حضور زعيم عاليقدر آقاى گلپايگانى مشرف بودم به مناسبتى فرمودند : خدا رحمت كند مرحوم آقاى بروجردى را كه خيلى مقيّد به مبادى آداب بودند بطورى كه در فصل تابستان هم براى احترام جالسين كرسى مىگذاشتند زيرا