باى زعيم عاليقدر اسلام مدّت مديدى در درس اين شخصيت درخشنده و خود ساخته و كم نظير شركت ميكرده و از فيض محضر وى بهره‌مند بوده‌اند و در تمامى ايام تحصيلى آن هم در همهء درسهاى استاد بزرگوار خود از فقه و اصول حضور داشته‌اند و در اين درس پربار و سازنده بوده كه ذوق فقهى و استنباط وى شكوفا ميگردد بطورى كه نظر صائب استاد بزرگوار را به سوى خود جلب مىنمايد . و بر اثر پرورش آن بزرگوار و تحقيقات عاليهء او شاگرد موفق و با ذوق و خوش استعداد و پرتلاش ، به مقام شامخ اجتهاد نائل ميگردد و با زير و بالا شدن مطالب و نقض و ابرامها و تحقيقات و تدقيقات علمى آنچه در وجود پاك شاگرد تلاشگر و با استعداد به صورت شأنيت و اقتضا بوده و بر وفق انتظار به مرحلهء فعليت و تحقق رسيده طلبه نوجوان به مقام شامخ فقاهت نائل ميگردد و اين نهال برومند به بار مىنشيند . مرحوم تهرانى نيز بدين نكته اشاره كرده مىگويند : و هو عمدة اساتيذه . « 1 » يعنى مهمترين و برجسته‌ترين استاد ايشان مرحوم آقاى حائرى قدّس سرّه بوده است . و چون مرحوم حائرى قدّس سرّه در وسط سال 40 به قم آمده‌اند و در آخر سنهء 55 وفات يافته‌اند پانزده سال درس آن استاد بزرگ را در قم درك كرده‌اند

--> ( 1 ) نقباء البشر ج 1 ص 742 .