بالغ نشده برندارند اگرچه بعيد نيست جواز برداشتن به مقدار عمل به استحباب مطابق شأن ميت از جميع تركه هرچند وارث غير بالغ باشد . ( م 580 ) اگر كسى وصيت كرده باشد كه مقدار مستحب كفن را كه در دو مسألهء قبل گفته شد ، از ثلث مال او بردارند ، يا وصيت كرده باشد ثلث مال را به مصرف خود او برسانند ولى مصرف آن را معين نكرده باشد ، يا فقط مصرف مقدارى از آن را معين كرده باشد ، مىتوانند مقدار مستحب كفن را از ثلث مال او بردارند . ( م 581 ) اگر ميّت وصيت نكرده باشد كه كفن را از ثلث مال او بردارند و بخواهند از اصل مال بردارند احوط و اولى آن است كه در تكفين او به مقدار واجب كفن كه قيمتش مطابق شأن ميّت باشد اكتفا نمايند اگر چه بعيد نيست برداشتن كفن قيمتى واجب و مستحب از اصل مال جايز باشد . ( م 582 ) كفن زن بر شوهر است ، اگرچه زن از خود مال داشته باشد و همچنين اگر زن را بشرحيكه در كتاب طلاق گفته مىشود ، طلاق رجعى بدهند و پيش از تمام شدن عده بميرد ، شوهرش بايد كفن او را بدهند و چنانچه شوهر بالغ نباشد يا ديوانه باشد ولىّ شوهر بايد از مال او كفن زن را بدهد . ( م 583 ) كفن ميّت بر خويشان او واجب نيست اگرچه مخارج او در حال زندگى بر آنان واجب باشد . ( م 584 ) احتياط واجب آنست كه هر يك از سه پارچهء كفن بقدرى نازك نباشد كه بدن ميت از زير آن پيدا باشد . ( م 585 ) كفن كردن با پوست مردار و چيز غصبى ، اگر چيز ديگرى هم پيدا نشود ، جايز نيست . و چنانچه كفن ميّت غصبى باشد و صاحب آن راضى نباشد ، بايد از تنش بيرون آورند ، اگرچه او را دفن كرده