السيد الگلپايگاني ( گردآورنده : ابن شيخ محمدعلى حسينى زفره اى )

111

احكام اموات ( فارسى )

بعد از او هفتاد فرزند بمانند و امام زمان ( ع ) درك كنند « 1 » . 2 - امام صادق ( ع ) از پيامبر اكرم ( ص ) روايت مىكند كه فرمود : هرگاه مؤمنى فرزندش قبض روح شود خداوند سبحان از هركس بيشتر به حال پدرش و گفته‌هاى او آگاه است با اين وصف به فرشته‌هاى مرگ ميگويد : جان فرزند فلان را گرفتيد ؟ ميگويند بلى پروردگارا آنگاه خطاب مىشود : در آن هنگام ( كه ) بنده‌ام ( را به اين مصيبت دچار كرديد ) چه گفت ؟ در جواب ميگويند جز حمد و استرجاع چيزى نگفت . سپس خداوند ميفرمايد ( حال كه ) ميوه دل و نور چشم بنده‌ام را گرفته‌ايد و او جز حمد و استرجاع چيز ديگرى نگفته اكنون جهت او خانه‌اى در بهشت بنا كنيد و نام آن را بيت الحمد قرار دهيد « 2 » . 3 - على بن أسباط ميگويد : كه دأب امام صادق ( ع ) اين بود كه هرگاه براى او مصيبتى بوجود ميآمد ميفرمود : شكر خداى را كه اين مصيبت وارده مصيبت دينى نبود ( يعنى خطر متوجه دينم نشد ) و باز خدا را شكر كه همينقدر بود ( و بزرگتر نبود ) چرا كه خداوند قادر است از اين بزرگتر هم بوجود آورد و باز خدا را شكر كه اين امرى كه بايد واقع شود واقع شد « 3 » . ( م 640 ) مستحب است انسان در مرگ خويشان ، مخصوصا در مرگ فرزند صبر كند و هر وقت ميّت را ياد مىكند : « انّا للّه و انّا اليه راجعون » بگويد ، و براى ميّت قرآن بخواند و سر قبر پدر و مادر از خداوند حاجت بخواهد و قبر را محكم بسازد كه زود خراب نشود .

--> ( 1 ) . وسائل جلد 1 ص 895 . ( 2 ) . وسائل جلد 1 ص 896 . ( 3 ) . وسائل جلد 1 ص 896 .