السيد الگلپايگاني ( گردآورنده : ابن شيخ محمدعلى حسينى زفره اى )
10
احكام اموات ( فارسى )
1 - شخصى در حضور أمير المؤمنين ( ع ) گفت : استغفر اللّه - حضرت فرمود : مادرت بعزايت بنشيند آيا معنى و مفهوم استغفار را ميدانى ؟ بدرستيكه استغفار از درجات عليين و مراتب بلند ( پروردگار ) است و آن اسمى است كه داراى شش معنا است : 1 - پشيمانى بر گناه و آنچه گذشته است . 2 - تصميم بر ادامه گناه و بازگشت بسوى آن نداشته باشى . 3 - اينكه حق مردم اگر بگردنت هست آن را ادا نمائى . 4 - آنكه هر واجبى را كه ادا نكرده ادا نمائى ( مثلا اگر نماز نخوانده بخوانى و هر قدر نميتوانى وصيت كنى تا اينكه برايت قضا نمايند و اگر حج نكردهاى وصيت كنى بعد از تو برايت انجام دهند و چنانچه حقوق مالى از قبيل خمس و زكات بگردنت باشد آن را ادا و يا با حاكم شرع مصالحه نمائى ) . 5 - گوشتهائيكه از راه حرام در تو بوجود آمده آن را بوسيله سختىها آب و از نو گوشت و پوست حلال برويانى . 6 - بدنت را همچنانكه به لذت گناه بهرهمند كردهء از اين پس به مشقت عبادت بيندازى ، كه اگر چنين كردى آنگاه بگو استغفر اللّه « 1 » .
--> ( 1 ) . قال ( ع ) لقائل بحضرته : أستغفر اللّه - : ثكلتك امّك ، اتدري ما الاستغفار ؟ أنّ الاستغفار درجة العلّيّين و هو اسم واقع عل ستّة معان ، أوّلها الندم على ما مضى ؛ و الثاني العزم على ترك العود إليه أبدا ، و الثالث أن تودّي إلى المخلوقين حقوقهم حتى تلقى اللّه أملس ليس عليك تبعة ؛ و الرابع أن تعمد إلى كلّ فريضة عليك ضيّعتها فتؤدي حقّها ؛ و الخامس أن تعمد الى اللّحم الّذي نبت على السّحت فتذيبه بالأحزان حتّى يلصق الجلد بالعظم و ينشأ بينهما لحم جديد ؛ و السادس أن تذيق الجسم ألم الطاعة كما أذقته حلاوة المعصية ، فعند ذلك تقول : استغفر اللّه . ( بحار الأنوار ص 37 جلد 6 طبع جديد )