از نظر اسلام افرادى كه بتوانند كار كنند و به بيكارى بگذرانند و سربار جامعه باشند ، مورد بىاعتنايى خدا هستند و دعايشان مستجاب نمىشود و ارتزاق آنان از بيت‌المال جايز نيست و در آخرت نيز رسوا و دوزخى خواهند بود . در قرآن كريم آيات بسيارى است كه به ما مىآموزد : خداوند جهان را براى انسان مسخر ساخته و به او نعمت و قدرت و سلامتى و توانايى كار و عقل و بينش و . . . عنايت كرده است ، كه بايد از آنها استفاده كند و به كار و كوشش بپردازد . « الم ترواان‌الله سخر لكم مافيالسموات و مافيالارض و اسبغ عليكم نعمه ظاهره و باطنه » « 1 » آيا نمىبينيد كه خداوند آنچه در آسمان و زمين است برايتان تسخير كرده و نعمت‌هاى آشكار ( مثل عمر ، قدرت . . . ) و پنهان ( مثل عقل ، بينش . . . ) را به شما عنايت كرده است ؟ و در برخى آيات امر به كار نموده : « و ابتغ فيما اتاك الله‌الدار الاخره ولاتنس نصيبك من الدنيا » « 2 » در آنچه خداوند به تو عطا كرده سراى آخرت را بجوى ، و بهره‌ى خود را از دنيا نيز فراموش نكن . « هوالذي جعل لكل الارض ذنلولافا مشوافي منا كبها و كلوامن رزقه وطليه‌النشور » « 3 » اوست خدايى كه زمين را براى شما رام ساخته ، پس برروى آن حركت كنيد و از نعمتهاى آن برخوردار شويد ، و بازگشت بسوى خداست ، در قرآن كار شايسته - عمل صالح - تنها به كارهايى كه مربوط به آخرت است گفته نمىشود ، بلكه شايد در برخى از موارد به كارهاى دنيوى نيز اطلاق گردد . بيش از پانصد مورد در قرآن كريم

--> ( 1 ) - سوره‌ى لقمان آيه‌ى 20 ( 2 ) - سوره‌ى قصص آيه‌ى 77 ( 3 ) - سوره‌ى ملك آيه‌ى 15