خدا ، راه و روشى نيست ، دلبستگى فقط و فقط بايد به خدا باشد نه به غير او . آرى ، انسانى آزاد است كه بر هوى و هوس خود ، و بر عادات و رسوم چيره باشد و فريفته‌ى زرق و برق‌ها نشود ، انسانى كه اسير هوس ، و ذليل خواهشهاى نفسانى و برده‌ى شيطان و خاكسار طاغوت است ، انسانى كه غربزده يا شرق‌زده و خودباخته در مقابل ديگران است ، انسانى كه هوش و گوشش در برابر پول و ثروت و . . . از كار مىافتد . . . از نظر اسلام مؤمن نيست ، مشرك است ، آزاد نيست ، بنده است . . . و اين امتياز اسلام در برابر ديگر راه و روشهاست ، و همين يكى از پايه‌هاى اقتصاد اسلامى است . اسلام ، سيستم سوسياليسم را محكوم مىكند زيرا در آن « آزادى » هيچ معنايى ندارد ، سوسياليسم محكوم به فناست ، زيرا مخالف فطرت است ، فطرت انسانها ديكتاتورى را محكوم مىكند ، و از نظر قرآن و تجربه و تاريخ محكوم به زوال است . ديكتاتورى سوسياليسم مانند ديكتاتورى فرعونها و طاغوتها و ديكتاتورى در قرون وسطى و . . . بىنتيجه است ، بىمعنى است ، دوام نخواهد يافت . . . ممكن نيست از خار و خس بتوان ميوه و گل چيد ، و ممكن نيست نتيجه‌ى ظلم و ستم ، مساوات و عدالت باشد ، اين گونه فرضيه‌ها از توهم و تخيلل و عوامفريبى سرچشمه مىگيرد ، قرآن مىفرمايد : « ان للذين ظلموا ذنوبا مثل ذنوب اصحابهم فلايستعجلون » « 1 » ( همانا بهره‌ى آنان كه ستم كردند چون ديگران - نظاير ايشان - است ، عجله نكنند ) . بيدادگرى سوسياليسم مانند بيدادگرى زمين‌خواران قرون وسطى است و چيزى نظير انقلاب كبير فرانسه را بدنبال خواهد داشت .

--> ( 1 ) - سوره‌ى ذاريات آيه‌ى 60