است و اينكه در روايات و بررسى كلمات علماى فريقين كه ملاك و مناط و حرمت مجسمه‌سازى و نقاشى امورى چون « يشبهون بخلق اللَّه » است . همانندى به خلق خدا و مثل آفريده‌هاى خدا يا همانندى به خالق و رويارويى با خدا ، « من مثل مثلًا ، من صور صورة . . . » همانندى به بت‌پرستان و مشركان . تعظيم مجسمه كه در راستاى احترام و تكريم هياكل عبادت و بت‌هاى مورد پرستش مشركان است ، اينها در نقاشى روز نيست ، نقاشى چهره و يا به تصوير كشيدن تمام هياكل انسان يا حيوان و امثالهم ، كشيدن نقاشى انسانى در مزرعه و غيره و يا جايى در طبيعت كه آنقدر مهارت قلم به كار گرفته شده است كه براى بيننده از راه كمى دور آنقدر طبيعى باشد كه انسان خيال و فكر كند . يك انسان و حيوان يا موارد ذكر شده واقعاً زنده است ، مطالب بالا ( تكريم بت و . . . ) فرق مىكند با آنكه مثلًا براى بزرگداشت يك سرباز كه از مملكت و ناموس خود دفاع مىكند و يا يك دانشمند و يا شاعر كه افتخار براى كشور است . اين هنر و تجسم ذى روح حرام نيست و بعضى به خاطر لهو و لعب مكروه دانسته‌اند ولى اين هنر داراى اغراض عقلايى است و آن كراهت هم مرتفع و مندفع شده است و نقاشى از انسان و يا حيوان كه هيچ بىبندبارى در پى ندارد و فقط و فقط اين نيروى خدادادى كه كشيدن نقاشى و امثالهم در وجود افرادى نهفته است كه منع يا حاشيه‌تراشى و يا جلوگيرى از اين هنر الهى واقعاً جاى بسى تاسف است چون اين گونه اعمال و روشها براى كشورهاى غير اسلامى تعجب‌آور و دال بر كوته‌فكرى افراد مسلمان مىدانند كه خود ضربه‌اى به اسلام عزيز است و حتى ممكن است در كنفرانس‌هاى خارج كشور مطرح و انگشت بر نقطه ضعف ما گذارند از حضرت عالى تقاضامنديم براى اينكه خود و اسلام عزيز