احتراماً با توجه به محتويات دادنامه و سند رسمى شمارهء . . . تنظيمى در دفتر اسناد رسمى 40 لار حوزهء ثبتى فارس كه رونوشت و كپى آن طىّ دو برگ به پيوست مىباشد و با توجّه به اينكه امضاء كنندهء سند رسمى مذكور كه طبق دادنامهء اشاره شدهء فوق محكوم به قصاص نفس گرديده ( حدود يكسال پس از آزادى از زندان و نجات يافتن از مسألهء قصاص و مختومه شدن پروندهء مربوطه ) در حالت صحّت و اختيار ، بدون اكراه و اجبار و بدون هيچگونه قيد و شرطى ضمن معرّفى نمودن خود به عنوان معاون در قتل ، شرعاً و قانوناً رضايت كامل خود را نسبت به كلّيهء اولياى دم مقتول مورد نظر اعلام نموده و حقّ هر گونه اعتراض و يا دعوى حقوقى ( مالى ) و كيفرى عليه اولياى دم آن مقتول را از خود ساقط كرده و صريحاً اقرار داشته كه طىّ مدّت 11 سال نيز باعث وارد آمدن خسارات هنگفتى بر اولياى دم گرديده ، اين سؤال مطرح است كه : 1 - چنانچه شرعاً و قانوناً ثابت شود كه قاتل شخص ديگرى بوده ، آيا از نظر شرعى امضاء كنندهء سند رسمى فوق الذكر حقّ مطالبهء وجوهى كه خود و يا بستگانش ( حدود يكسال قبل از تنظيم آن سند ) تحت عنوان خسارت و يا وجه المصالحه و حقّ الزّحمه به اولياى دم پرداخته و از آنان رضايت گرفته را دارد يا خير ؟ 2 - چنانچه امضاء كنندهء سند رسمى مذكور ضمن استفاده از اينكه ديگر اولياى دم حقّ مراجعه به دادگاه جهت تقاضاى قصاص وى را ندارند ، با اختيار خود و يا احياناً بخاطر ترس از قاتل واقعى فرضى مجددّاً اتّهام قتل را بر عهده بگيرد و با انجام اين كار در واقع موجب تبرئهء قاتل فرضى و تضييع