مستندات ديگر دال بر صلاحيت ايشان و عدم صداقت و امانت‌دارى مصاحبه‌گر ، نيز موجود مىباشد . با پيگيرىهاى بالغ بر هشت ماه مشكل رفع نشده و آبرو و شأن دخترخانم در جامعه و فاميل زير سؤال رفته است ، حاليه زندگى اين زوج متأثر از اين مسأله شده ( القاء اين موضوع كه قطعاً ازدواج اشتباه بوده و گناه كبيره‌اى بوده است كه موجبات عدم تأييد صلاحيت و از دست دادن شغل دخترخانم را فراهم نموده است ) و به مخاطره افتاده است . لذا مستدعى است تسريع در پاسخ به سؤالات شرعى ذيل : 1 - مسؤليت شرعى افرادى كه بدون تحقيق گزارش كذب مبنى بر ارتباط دوستى دخترخانم با دو جوان را مطرح كرده‌اند چيست ؟ 2 - حكم شرعى عمل مصاحبه گر چيست ؟ 3 - با توجه به مستندات ارائه شده و سابقه مصاحبه گر مبنى بر شهرت وى در برخوردهاى اينچنينى ، پافشارى گزينش بر استناد و حجت قرار دادن مندرجات مصاحبه گر چه حكمى دارد ؟ 4 - در صورت عدم ثبوت گناه بدليل به تأخير افتادن شروع زندگى مشترك اين زوج جوان ، به سبب حدود اتفاقات مشروحه ، مسؤوليت شرعى مسببين چه خواهد بود ؟ جواب : بسمه تعالى 1 - بديهى است كه اگر بطور قطع و يا با بيّنه شرعيه گناه ثابت نشود نسبت دادن گناه خود گناه بزرگى است و حد شرعى دارد . 2 - مصاحبه گر اگر كوتاهى كرده باشد گناه بزرگى انجام داده و اگر نسبت گناه بدهد حدّ شرعى دارد .