كردند و تنها كيخسرو ، سيصد پيامبر را كشت . مجوسيان غسل جنابت نمىكنند و فرزندان‌شان را ختنه نمىكنند كه سنت حضرت ابراهيم است . آنها مردگان خود را غسل نمىدهند و در كفن نمىگذارند بلكه جنازه‌ى آنها را در بيابان‌ها در تابوتى سنگى رها مىكنند . آنان ازدواج با مادر و دختر و خواهر را روا مىدارند و خانهء خدا را بيت الشيطان مىنامند ؛ ولى عرب‌ها هيچ‌يك از اين كارها را انجام ندادند . « 1 » پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرموده‌اند : مجوسيان پيامبرى داشتند كه او را كشتند و كتابش را سوزاندند . آن كتاب « جاماسب » نام داشت و آياتش بر روى دوازده تكه پوست گاو نوشته شده بود . « 2 » امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند : قومى از پيامبرش خواستند كه عمرى جاودانه به آنان عطا كند . آن پيامبر نيز دعا كرد و مرگ از ميان آنان رخت بربست ؛ پس از چندى جمعيت آن قوم چنان زياد شد كه خانه‌ها گنجايش افراد را نداشت و بزرگ خاندان مىبايست خوراك جمعيت بسيارى را تأمين مىكرد . مردم چنان در فشار قرار گرفتند كه از پيامبرشان خواستند تا دوباره مرگ به ميان آنان بازگردد . « 3 » يكى از اصحاب ابن ابى عمير گويد : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : من خوش ندارم كه در مسجدهاى اهل سنت نماز بخوانم . آن حضرت فرمودند : هيچ مسجدى نيست مگر آنكه شهادتگاه و يا مزار پيامبر و يا يكى از جانشينان آنان است . و يا اينكه در آن مساجد قطره‌اى از خون آنها به زمين ريخته شده است . پس نمازهاى واجب و مستحبى خود را در آنجا به‌جاى آور . « 4 »

--> ( 1 ) . الاحتجاج ص 346 . ( 2 ) . بحار الانوار ج 14 ص 463 و ص 464 . ( 3 ) . بحار الانوار ج 14 ص 463 و ص 464 . ( 4 ) . تا 3 . بحار الانوار ج 14 ص 463 تا ص 464 .