در تفسير على بن ابراهيم آمده است كه امام باقر عليه السّلام فرمودند : پس از وفات موسى ، بنى اسرائيل به سركشى و ستم پرداختند و به بدعت‌گزارى روى نهادند . سنگ‌دلى بنى اسرائيل چنان كرد كه خداوند ، پادشاهى ستم‌پيشه به نام « جالوت » را بر آنان چيره گرداند . او بسيارى از بنى اسرائيل را كشت و عده‌اى را تبعيد نمود و دارايىهاى آنان را به يغما برد و زنانشان را به بند اسارت كشيد . مردم از خداوند درخواست نجات كردند و در اين كار بسيار پافشارى نمودند . خداوند نيز پيامبرى به نام « ارميا » را به سوى آنان فرستاد . سران يهود از ارميا خواستند كه پادشاهى توانمند را به ستيز با جالوت آورد [ دليل اينكه خود ارميا به پادشاهى نرسيد آن بود كه ] در آن روزگار پادشاهى و پيامبرى در يك خاندان جمع نمىشد . ارميا به آنان گفت : « هَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتالُ أَلَّا تُقاتِلُوا قالُوا وَ ما لَنا أَلَّا نُقاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ قَدْ أُخْرِجْنا مِنْ دِيارِنا وَ أَبْنائِنا فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتالُ تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طالُوتَ مَلِكاً « 1 » اگر جهاد بر شما مقدر گردد چه بسا كارزار نكنيد . گفتند : دليلى ندارد كه در راه خدا نجنگيم و حال آنكه از خانه و كاشانه‌مان رانده شده‌ايم . آنگاه چون كارزار بر آنان مقرر گشت جز اندكى از ايشان همه روى گردان شدند و پيامبرشان به آنان گفت : همانا خداوند براى شما طالوت را به پادشاهى برانگيخته است » . در آن روزگار پادشاهان [ خداپرست ] از فرزندان يوسف بودند و پيامبران از فرزندان لاوى برادر يوسف . ولى طالوت از هيچ‌يك از اين خاندان او نبود بلكه از فرزندان بنيامين بود . ولى خداوند درباره او فرمود : « خداوند او را بر شما برگزيده است و به او دانايى و توانايى بسيار بخشيده و خدا فرمانرواىاش را به هركه خواهد ارزانى دارد . « 2 » »

--> ( 1 ) . سوره بقره / 246 و 247 . ( 2 ) . سوره بقره / 247 .