صدوق رحمه اللّه فرموده است : موسى به اين دليل خشمگين شد كه بني اسرائيل را از مخالفت با پيامبر خدا باز دارد . در روايات آمده است : هنگامي كه موسي به ميان بني اسرائيل بازگشت از آنها خواست كه توبه كنند و خود را بكشند . بني اسرائيل پرسيدند : چگونه خود را بكشيم ؟ آن حضرت فرمود : هنگامي كه من بر فراز منبر بيت المقدس قرار گرفتم همگي صورت خويش را بپوشانيد و همديگر را با شمشير بكشيد . هفتار هزار نفر از گوساله‌پرستان در مكان موعود گرد هم آمدند و هنگامى كه موسي از منبر بالا رفت به يكديگر حمله‌ور شدند و ده هزار نفر به هلاكت رسيدند تا اينكه جبرئيل فرود آمد و آن‌ها را از ادامه كشتار باز داشت . « يا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلى بارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بارِئِكُمْ فَتابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ » « 1 » سدير گويد : مردي يمني نزد امام باقر عليه السّلام بود . آن حضرت درباره صخره‌اي بزرگ كه در يمن است از آن حضرت پرسيد . آن مرد جاي دقيق صخره را به امام عليه السّلام گفت : آن‌گاه آن مرد برخاست و امام عليه السّلام به من فرمود : در آن‌جا درختي است كه هنگامي كه موسي از بني اسرائيل خشمگين شد الواح را به آنجا افكند و آنها اينك نزد ما است . آن حضرت در روايتي ديگر فرموده‌اند : هر آنچه را كه خداوند به پيامبران عطا فرموده نزد حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نيز هست و صحف ابراهيم و موسي نيز نزد ما است . « 2 » امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند : موسي الواح را كه از زبرجد بهشتي بود در ميان شكاف كوهي نهاد و كوه ، الواح را در خود فرو برد . گروهى از مردم يمن به ديدار پيامبر مىرفتند كه در ميان راه ناگهان كوه از هم باز شد و الواح پديدار

--> ( 1 ) . سوره بقره / 54 . ( 2 ) . اصول كافى ، ج 1 ص 225 .