رود خشك شد . دوباره بني اسرائيل بهانه آوردند كه ما دوازده طايفه هستيم و بايد هرطايفه‌اي جداگانه برود . خداوند به موسي وحي فرمود كه عصايت را دوازده بار بر زمين بكوب و هربار بگو : پروردگارا ، به عظمت محمد و خاندانش زمين را بر ما بگشا . موسي چنين كرد و ديري نگذشت كه دوازده مسير باز شد و هرطايفه از مسيري وارد رود شد . آب چنان بر فراز آنها غوطه مىخورد كه هيچ طايفه‌اي از حال طايفه ديگر آگاه نبود ولي پس از چندي منفذهايي در آب پديد آمد و بني اسرائيل همديگر را مىديدند . در اين هنگام امام حسن عسگري عليه السّلام فرمودند : هنگامي كه خداوند چنين معجزه‌اي را به بركت حضرت محمد بر بني اسرائيل نشان داد پس چگونه است كه يهوديان در روزگار حضرت محمد آن حضرت را مىديدند و به او ايمان نميآوردند . « 1 » امام صادق عليه السّلام درباره آيه « قالَ قَدْ أُجِيبَتْ دَعْوَتُكُما » فرمودند : ميان برآورده شدن دعاي موسي و هلاكت فرعون چهل سال فاصله افتاد . « 2 » ثعلبي گويد كه گروهي از تاريخ‌دانان گفته‌اند : خداوند به هارون وحي فرمود كه براي استقبال از برادرت موسي به گونه‌اي ناشناس به كنار رود نيل برو . آن روز اول ذيحجه و نخستين روز هفته بود و در آن روز رود نيل قرق شيرهاي پرورش يافته فرعون بود . فرعون اين شيرها را براي نگهباني از كاخش در اطراف آن رها مىكرد و هركه مىخواست از غيردرهاي اصلي وارد كاخ شود طعمه شيرها مىشد . در آن روز موسي و هارون وارد كاخ شدند و هنگامي كه با شيرها رويارو شدند شيرها از هيبت آن‌دو چنان ترسيدند كه به بيشه‌ها پناه بردند . مأموران با ديدن اين صحنه شگفت‌زده شده و اين ماجرا را به دربار گزارش دادند . از سويي موسي و هارون به پشت در كاخ رسيدند و هفت روز در آنجا نشستند تا سرانجام نگهبان كاخ به آنان گفت : آيا مىدانيد كه در خانه چه كسي ايستاده‌ايد ؟ موسي گفت : آري ، اين خانه از آن پروردگار جهانيان است و

--> ( 1 ) . تفسير امام عسگرى ص 98 . ( 2 ) . تفسير عياشى ، ج 2 ، ص 127 .