درباره اين روايت اشكالي كه وارد شده اين است ، كه چنين برداشت مىشود ، رود نيل به اين دليل دوباره پرآب شد كه مردم فريب خورند و بيش از پيش از فرعون پيروي كنند و حال اينكه اين با حكمت خداوند سازگار نيست . به هرصورت اين شبهه در روايات ديگر نيز وجود دارد . به همين جهت چند پاسخ به اين شبهه داده‌اند . 1 - باطل بودن بعضي از كارها چنان روشن است كه هرانسان فهميده‌اي درمىيابد كه فرعون خدا نيست . از سويي نيز در آن حادثه ، مردم به فرعون گفتند : اگر نيل را پرآب نكني ، ما خداي ديگري خواهيم گزيد . روشن است كه مردم به خاطر انگيزه‌هاي دنيوي فرعون را به‌عنوان خدا برگزيده بودند . البته اگر كسي با اين گونه ادّعاها به ستيز با پيامبر يا امامي برخيزد ، مىبايست در برابر آنان عكس‌العملى مناسب نشان داد ، همانگونه كه امام كاظم عليه السّلام از مدّعيان امامت خواست تا به ميان آتش بروند . 2 - خداوند به عزّت خويش سوگند خورده است تا پاداش هركار نيكي را در دنيا يا آخرت به نيكوكار عطا فرمايد . همانگونه كه امير مؤمنان علي عليه السّلام فرمود : شيطان به پاس شش هزار سال عبادت در آسمان‌ها ، سزاوار مهلت الهي گرديد ، و بر انسان مسلّط شد . در روايات آمده است : با اينكه فرعون ادّعاي خدايي مىكرد ، خداوند به او چهارصد سال مهلت داد ؛ چرا كه او اخلاقى نيك داشت و همگان به راحتي مىتوانستند به نزد او بروند و همواره بر سر سفره‌اش مستمندان و يتيمان بيشماري غذا مىخوردند ؛ البته اين قدرت و مهلت ابليس باعث انحراف كامل انسان نميشود ؛ چرا كه انسان مجبور به فرمانبرداري از شيطان نيست . در پاسخ اين شبهه كه چرا شيطان داراي چنين قدرتي است بايد گفت كه به‌طور مثال ، كافران هندي به دليل عبادت‌هايشان داراي قدرت‌هايي مىشوند كه خداپرستان چنين قدرت‌هايي را ندارند . 3 - شايد پرآب شدن رود نيل ، نوعي جادو بوده است و هرچند فرعون سر به سجده گذاشت و به خدا تضرّع نمود ولي او و وزيرش هامان جادوگراني