گروهى از حديث‌شناسان نيز گفته‌اند : مقصود از مادر موسى در كلام معصومين همان دايه‌اش است كه پيش از يافتن مادرش از او نگهدارى مىكرد . امام صادق عليه السّلام فرمودند : خداوند به موسى وحى فرمود كه آيا مىدانى چرا تو را به پيامبرى برگزيدم و سزاوار هم‌صحبتى با خويش گرداندم ؛ زيرا كسى را به فروتنى تو نيافتم . موسى با شنيدن اين سخن صورت بر خاك نهاد و به كوچكى خويش در برابر خدا اقرار نمود . در اين هنگام خداوند به او وحى فرمود كه سرت را از خاك بردار و خاك سجده‌گاهت را بر دامنت بكش تا همه آفت‌ها و بيمارىها از تنت برود « 1 » امام باقر عليه السّلام فرمودند : خداوند به موسى وحى فرمود كه من تو را از آن روى كليم و هم‌صحبت خود ساختم كه كسى را فروتن‌تر از تو نيافتم ؛ چرا كه هنگام نماز ، گونه‌هايت را بر خاك مىنهى « 2 » يكى از معصومين عليهم السّلام فرمودند : هرگاه موسى نمازش را به پايان مىبرد نخست ، گونه‌ى راستش را و آنگاه گونه چپش را بر خاك مىماليد . كارى را كه موسى انجام مىداد همان سجده شكر است و مخالفان شيعيان مىگويند كه سجده شكر را يهوديان و رافضه بدعت نهاده‌اند و نخستين كسى كه در اسلام سجده شكر به جا آورد على عليه السّلام بود كه در ليلهء المبيت فرمان يافت كه به‌جاى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در بسترش بخوابد ، پس از آنكه او از سلامتى پيامبر آگاهى يافت سجده شكر به جا آورد . در تفسير على بن ابراهيم آمده است كه امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند : بنى اسرائيل به موسى تهمت زدند كه موسى از نيروى مردانگى و آلت مردانه تهى است ؛ چرا كه او براى شستشوى خويش به جاى دوردستى مىرفت . روزى موسى لباسش را روى صخره نهاد و مشغول شنا شد كه ناگهان به اذن الهى صخره به كنارى رفت و كسانى كه در آنجا بودند ديدند كه موسى از هرنقصى

--> ( 1 ) . بحار الانوار ج 3 ص 7 . ( 2 ) . علل الشرايع ج 1 ص 74 .