از پيامبران « روح » را در خواب مىديدند و با او سخن مىگفتند و سخنان او را مىشنيدند امّا در بيدارى نمىتوانستند او را ببينند امّا محدّث كسى است كه سخنان جبرئيل را مىشنود ولى او را در خواب و بيدارى نمىبيند . « 1 » نگارنده گويد : علماى اسلام دربارهء معناى نبى و رسول نظرهاى متفاوتى دارند ؛ برخى نبى و رسول را هم‌معنا مىدانند . امّا برخى ديگر به پيامبرى « رسول » مىگويند كه داراى كتاب آسمانى باشد و نبى به پيامبرى مىگويند كه كتاب آسمانى نداشته باشد و مردم را به آيين و كتاب پيامبر پيش از خود دعوت كند . برخى ديگر از علما نيز مىگويند : « رسول » پيامبرى است كه داراى معجزه و كتاب آسمانى باشد و به دين پيامبرى پيشين پايان دهد و پيامبرى كه يكى از اين سه ويژگى را دارا نباشد نبى است . برخى ديگر از علما مىگويند : « رسول » كسى است كه با جبرئيل در بيدارى و شهود ديدار كند و از سوى خداوند ، عهده‌دار رهبرى جامعه و هدايت مردم گردد و پيامبرى كه تنها در خواب با جبرئيل ديدار كند ، نبى است . فخر رازى سخنان علما را در اين‌باره در كتابش گردآورى نموده است و به نظر نگارنده ، آخرين نظر دربارهء نبى و رسول ، درست است . امام باقر و امام صادق عليهما السّلام فرموده‌اند : پيامبران چهار دسته‌اند : دسته‌اى از پيامبران تنها از اسرار غيب منحصر در خود ، آگاهى دارند و دسته‌اى ديگر جبرئيل را در خواب مىبينند و آوا و صدايش را مىشنوند ولى نمىتوانند در بيدارى جبرئيل را ببينند و بر رهبرى هيچ گروهى برانگيخته نشده‌اند همچون حضرت لوط عليه السّلام كه همزمان با حضرت ابراهيم عليه السّلام به پيامبرى برانگيخته شده بود . دسته سوم پيامبرانى هستند كه جبرئيل را در خواب و بيدارى مىبينند و صدا و سخنش را مىشنوند و بر رهبرى گروهى اندك يا بسيار برانگيخته شده

--> ( 1 ) . بصائر الدرجات ص 388 .