اى بازيگر مغرور به خود ! گويا تو را در حالى مىبينم كه پيك پروردگارت به سراغت آمده ، فرستاده‌اى كه در نمىزند و از پوشش و حجاب تو احترام نمىكند ، عوض نمىپذيرد ، كفيل و ضامن قبول نمىكند ، نه به فرزندان كوچك تو رحم مىكند و نه از بزرگان تو احترام مىكند . تا اين كه تو را به گودالى كه اطراف آن تاريك و وحشتناك است برساند . چنان كه رفتار او با امّت‌هاى پيشين و ملّت‌هاى گذشته نيز چنين بوده است . كجاست آن كه تلاش و كوشش نمود ، گرد آورد و مهيّا نمود ، بناى محكم ساخت و بر زيور و آرايش آن افزود . به كم قانع نگشت و از بيش سود نجست . كجاست آن سردارى كه لشكرها را فرماندهى كرده و درفش‌ها و پرچم‌ها بيفراشت ؟ اكنون همه در زير خاك پوسيده و مرگ را چشيده‌اند و شما در جام ايشان مىنوشيد و به راه آنها مىرويد . بندگان خدا ! تقوا پيشه كنيد و از خدا بترسيد و عمل كنيد براى روزى كه كوهها به حركت در مىآيند و آسمان با ابرى سپيد از هم مىشكافد و نامه‌هاى اعمال از راست و چپ گشوده مىشود . در آن روز خود را چگونه مىبينى ؟ آيا خواهى گفت : « بياييد نامهء عملم را بخوانيد » يا خواهى گفت : « اى كاش نامه عملم را دريافت نكرده بودم . » از خداوندى كه در مقابل برپايى شريعت وعده بهشت داده خواهانيم كه ما را از سخط و غضب خود باز دارد .