و آيين شريعت را براى بندگانش از روى اتمام حجّت و اخطار و زنهار مقرر فرمود تا پس از آمدن رسولان براى مردم در پيشگاه خدا عذرى باقى نماند و براى بندگان عابد آگهى و پيامى باشد . رسول خدا پيام الهى را رساند و در راه او مجاهده كرد و او را پرستيد تا اين كه مرگ او را دريافت . خداوند بر او و آلش درود فرستد و سلام فراوان . بندگان خدا ! شما و خودم را به تقواى الهى سفارش مىكنم . خدايى كه كارها را از روى دانائى آغاز فرموده ، برگشت كارها نيز فردا به سوى اوست . نابودى امور و نابودى شما و گذشت روزگارتان و پايان مهلت و نهايت عمرتان به دست اوست . گويا به زودى سرمايهء عمر از كف ما و شما خواهد رفت . چنان كه از كف پيشينيان رفته است . بندگان خدا تلاشتان در اين دنيا اين باشد كه از روز كوتاه آن براى روز طولانى آخرت توشه فراهم كنيد زيرا دنيا خانهء عمل و آخرت محل استقرار و نتيجه‌گيرى است . پس به دنيا دل نبنديد . همانا فريب خورده كسى است كه فريب دنيا را بخورد . ارزش دنيا - در صورتى كه علاقه‌مندان ، دوستداران و اطمينان كنندگان به او و فريفتگانش به آرزوى خود برسند - هرگز بيش از آنچه خداوند دربارهء زندگى دنيا مثل زده نيست ، آنجا كه فرموده : « [ مَثَل زندگى دنيا ] بسان آبى است كه آن را از آسمان فرو ريختم ، پس گياه زمين - از آنچه مردم و دامها مىخورند - با آن در آميخت تا آن گاه كه زمين پيرايهء خود را برگرفت و آراسته گرديد و اهل آن پنداشتند كه آنان بر آن قدرت دارند . شبى يا روزى فرمان ما آمد و آن را چنان درو كرديم كه گويا ديروز وجود نداشت . اين گونه نشانه‌ها را براى مردمى كه انديشه مىكنند به روشنى بيان مىكنيم . » در حالى كه هيچ شخصى از شما در دنيا به وسعت عيشى دست نيافته مگر اين كه اشك و حزنى به دنبال داشته