گفته شد : اى رسول خدا ! همهء ما بر اين كه روزه‌دارى را افطارى دهيم توانا نيستيم . فرمود : خدا كريم است ، همين پاداش را به كسى كه با آبى آميخته با شير ، يا با جرعهء آب گوارايى ، يا با چند دانهء خرما - كه جز بر آن توانا نيست - روزه‌دارى را افطارى دهد عطا مىكند . هر كس در اين ماه بر بنده [ و زيردست ] خود آسان گيرد خداوند محاسبه او را [ در قيامت ] سبك گرداند . و اين ماهى است كه آغاز آن رحمت ، و ميانهء آن آمرزش و پايان آن استجابت دعا و آزادى از آتش است . و شما [ در اين ماه ] از چهار خصلت بىنياز نيستيد با دو خصلت خدا را خوشنود مىسازيد و به دو ديگر محتاجيد . امّا آن دو كه با آنها خداى سبحان را خوشنود مىكنيد : شهادت به اين كه هيچ معبودى جز خدا نيست و محمد صلى الله عليه و آله رسول خداست . و امّا آن دو كه شما از آن بىنياز نيستيد : اين كه از خداوند [ در اين ماه ] حوائج خود ، بهشت و عافيت را بخواهيد و از آتش جهنم به او پناهنده شويد .