( 41 ) ساعتى كه دعا در آن مستجاب است‌مگر براى چند گروه « نَوْف بِكالى » مىگويد : شبى اميرالمؤمنين عليه السلام را ديدم كه از بستر خود بيرون آمد و به ستارگان نظر انداخت . سپس فرمود : اى نوف ! خوابى يا بيدار ؟ گفتم : بيدارم يا اميرالمؤمنين . فرمود : اى نوف خوشا به حال آنان كه نسبت به دنيا زاهد و نسبت به آخرت راغبند . آنان كه زمين را فرش و خاكش را بستر و آبش را شربت گوارا قرار داده و قرآن را شعار ( لباس زيرين ) ودعارا دثار ( لباس رو وظاهرى ) خود كرده‌اند وهمانند مسيح دنيا را رها ساخته‌اند . اىنوف ، داوود عليه السلام در اين ساعت ازشب‌برخاست‌وگفت : اين ساعتى است كه دعاى بنده‌اى در آن رد نمىشود ، مگر اين كه باج‌گير ، جاسوسِ [ ستمكاران ] ، گزمه ، نقاره‌چى ودهل‌زن باشد « 1 » .

--> ( 1 ) - نهج‌البلاغه : 1133 . .