اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود : مژده باد تو را به رحمت پروردگارت و آمرزش گناهانت ، تو كيستى اى بندهء خدا ؟ گفت : من صالح بن سليم هستم . اميرالمؤمنين فرمود : از كدام قبيله ؟ گفت : در اصل از قبيلهء « سلامان بن طىّ » هستم ولى با قبيلهء « بنى سُليم بن منصور » هم‌پيمانم . حضرت فرمود : سبحان اللّه : چه زيبا است اسم تو و اسم پدرت و اسم هم‌پيمان‌هايت و اسم كسى كه به او نسبت دارى . آيا در اين نبرد با ما شركت داشتى ؟ گفت : نه واللّه حاضر نبودم ، البته تصميم داشتم ولى آتش اين تب كه مىبينى مرا باز داشت . حضرت آيه شريفهء « لَيْسَ عَلَى الضُّعَفاء وَلا عَلَى الْمَرْضى وَلا عَلَى الذَّينَ لا يَجِدوُنَ ما يُنْفِقُونَ حَرَجٌ اذا نَصَحُوا لِلَّهِ وَرَسُولِهِ . ما عَلَى الْمُحْسِنينَ مِنْ سَبيلٍ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحيمٌ » « 1 » قرائت فرمود . آن گاه از او پرسيد : مردم درباره آنچه بين ما و اهل شام واقع شد چه

--> ( 1 ) - توبه : 91 . بر ناتوانان و بر بيماران و بر كسانى كه چيزى براى انفاق ( درراه جهاد ) پيدا نمىكنند گناهى نيست در صورتى كه براى خدا و پيامبرش خيرخواهى نمايند ، و بر نيكوكاران ايرادى نيست ، وخداوند آمرزندهء مهربان است . .