يارانت گفتند . على عليه السلام عرض كرد : پدر و مادرم فدايت باد ، من چگونه سخن بگويم در حالى كه خداوند ، ما را به وسيله شما هدايت كرده است . رسول خدا فرمود : در عين حال نظرت را بيان كن و بگو : اولين نعمتى كه خداوند به تو بخشيد و به وسيله آن تو را آزمود چيست ؟ على عليه السلام گفت : اين كه خداوند - جلّ ثنائه - مرا آفريد در حالى كه چيزى در خور ذكر نبودم . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : راست گفتى ، دوّمين نعمت چه بود ؟ على عليه السلام : اين كه مرا مورد محبّت خود قرار داد ، هنگامى كه مرا آفريد و زنده‌ام قرار داد نه مرده . رسول خدا صلى الله عليه و آله پيوسته سؤال مىكرد واميرالمؤمنين عليه السلام پاسخ مىداد . تا اين كه در مرتبه يازدهم عرض كرد : يا نبىّ اللّه ، نعمت‌هاى خدا فراوان و پاكيزه‌اند و « اگر بخواهيد نعمت‌هاى خدا را بشماريد نتوانيد « 1 » » . رسول خدا تبسّمى كرد و فرمود : يا اباالحسن گوارايت باد حكمت . گوارايت باد دانش . تو وارث علم منى و پس از من آنچه را كه امّتم در آن اختلاف مىكنند تو بيان مىكنى . هر كس تو را به

--> ( 1 ) - ابراهيم : 34 . .