تو به اين كار سزاوارترى ، علاوه بر اين علاقه‌اى كه مردم نسبت به تو دارند به من ندارند ، حضرت فرمود : ما از غير تو واهمه نداريم ، طلحه گفت : نترس به خدا از جانب من تهديد نمىشوى ! سپس عمار ياسر وابو هيثم بن تيّهان و ديگر صحابه وبزرگان انصار اصرار كردند ، باز هم اميرالمؤمنين زير بار نرفت وفرمود : شما ملاحظه كرديد كه با من چگونه رفتار شد و از نظر و رأى مردم آگاه شديد ، من نيازى به آنها ندارم . سرانجام مردم و صحابه چون كسى را جز علىّ بن ابىطالب عليه السلام شايسته اين مقام پيدا نكردند ، بر اصرار خود افزوده ، نظارت بر كارشان را خواستار شده وبيعت و اطاعت خود را ارزانى داشتند . حضرت فرمود : غير مرا بجوييد . گفتند : ترا به خدا ! آيا فتنه را نمىبينى ؟ آيا نمىترسى كه اين امّت نابود شود ؟ چون اصرار از حدّ گذشت ، حضرت فرمود : من اگر بپذيرم بر آنچه مىدانم شما را وادار مىكنم . ولى اگر مرا رها كنيد مانند يكى از شماها هستم . گفتند : ما به حكم تو راضى شديم ، ومخالفى در ميان ما نيست پس آنچه نظر و رأى تو است ما را به آن وادار . آنگاه مردم بيعت كردند « 1 » .

--> ( 1 ) - الجمل : 128 ، نقل به تلخيص . .