مهدى عبداللهى
154
هدايت وسياست در پرتو گفتگوهاى امير المؤمنين ( ع ) ( فارسى )
خود را ادا كرده بود . . . . پس از ابوبكر و عمر ، عثمان عهدهدار امور مردم شد ، و كارهايى انجام داد كه مردم بر او ايراد گرفتند و به سويش رفته او را كشتند . آنگاه مردم به سوى من كه از كارشان كناره گرفته بودم آمدند و گفتند بيعت ما را بپذير چون امّت به غير تو راضى نيست و ما مىترسيم اگر نپذيرى مردم متفرّق و گروه گروه بشوند ، پس بيعت را پذيرفتم وجز به مخالفت دو نفر ( طلحه و زبير ) كه با من بيعت كردند و معاويه نمىانديشيدم . معاويهاى كه سابقهاى در دين و پيشينهى راستين در اسلام ندارد . آزاد شده فرزند آزاد شده است وحزبى از احزاب ، كه پيوسته خود و پدرش با خدا ، پيامبر و مسلمانان دشمنى ورزيدند تا آن كه از روى ناچارى پذيراى اسلام گشتند . جاى شگفتى است همراهى و پيروى شما نسبت به او ، در حالى كه اهلبيت پيامبرتان را رها كردهايد ؛ اهلبيتى كه جدايى از آنها و مخالفت با ايشان براى شما سزاوار نيست و نه اين كه ديگران را با آنها برابر شماريد . من شما را به كتاب خداى عزّوجلّ وسنّت پيامبر صلى الله عليه و آله و از بين بردن باطل و احياى معالم دين دعوت