مهدى عبداللهى
151
هدايت وسياست در پرتو گفتگوهاى امير المؤمنين ( ع ) ( فارسى )
آنها نداريم ، اگر مىخواهى جلو بيا ، هر كس مشترى شمشير من باشد نتيجهاش اين است . اميرالمؤمنين با ذكر لاحَوْلَ وَلا قوّة إلَّا بِاللَّهِ پيش رفت و بدون مهلت ضربتى به او زد كه افتاد و در خون خود غلتيد . آن گاهحضرت مبارز طلبيد دونفر ديگر به نوبت پيش آمدند و هر دو به درك و اصل شدند . اميرمؤمنان باز هم مبارز خواست كسى پيش نيامد . آن گاه ندا داد : اى گروه مسلمانان « الشَّهْرُ الْحَرامِ بِالشَّهْرِ الْحَرامِ وَالْحُرُماتِ قِصاصٌ فَمَنِ اعْتَدى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَااعْتَدى عَلَيْكُمْ . . . » « 1 » واى بر تو اى معاويه بيا با من مبارزه كن و مردم را براى آنچه بين ما است به كشتن مده . عمرو عاص به معاويه گفت : فرصت را غنيمت شمار ، سه نفر از شجاعان عرب را كشته [ و خسته شده ] من اميدوارم كه خدا تو را بر او پيروز گرداند ! معاويه گفت : واى بر تو عمرو ، سوگند به خدا مقصود تو اين است كه من كشته شوم و تو بعد از من به خلافت برسى ، دور شو ، كسى چون من فريب نمىخورد . « 2 »
--> ( 1 ) - بقره : 194 . ماه حرام در برابر ماه حرام و حرمت [ شكنى ] ها را بايدمقابله به مثل كرد ؛ پس هر كس كه ستم بر شما كرد ، به همان گونه كه بر شما ستم مىكند ، بر او ستم روا داريد . . ( 2 ) - نهج السعاده : 2 / 223 . .