299 - روزى در حالى كه عائشه در نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بود . زنى - كه قد كوتاهى داشت - خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد تا در بارهء چيزى از ايشان پرسش نمايد . پس از آنكه آن زن از نزد پيامبر صلى الله عليه و آله رفت . عائشه - با حركات دست خود - كوتاه بودن قد آن زن را توصيف و ترسيم كرد « 1 » . در اين هنگام پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به عايشه فرمود : دندانهاى خود را خلال كن . عايشه به پيامبر صلى الله عليه و آله گفت : من چيزى نخورده‌ام تا دندانهايم را از آن خلال نمايم . دوباره پيامبر صلى الله عليه و آله به عايشه فرمود : دندانهاى خود را خلال كن . پس از آنكه عائشه دهان خود را وارسى نمود . تكّه گوشتى از دهانش بيرون افتاد « 2 » . 300 - پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به دو زن كه روزه بودند - اما زن مسلمانى را غيبت كرده بودند - فرمود : چيزى را كه خورده‌ايد قى كنيد و بيرون بريزيد . در اين هنگام هر يك از اين دو زن . لخته خونى را قى كرده و از دهان خود خارج ساختند « 3 » .

--> ( 1 ) - لازم به ذكر است كه غيبت نمودن . منحصر به سخن و گفتار نيست . بلكه حركات و سكنات و توصيفى كه نشانهء عيبجوئى و بدگوئى مىباشد نيز از جملهء مصاديق غيبت بشمار مىآيد . ( 2 ) - قد جائت امرأة إلى رسول اللَّه صلى الله عليه و آله تسأل عن شيء - و عائشة عنده - . فلمّا انصرفت - و كانت قصيرة - قالت عائشة - بيدها - : تحكي قصرها . فقال لها رسول اللَّه صلى الله عليه و آله : تخلّلي . قالت : - يا رسول اللَّه - و هل أكلت شيئاً ؟ قال صلى الله عليه و آله لها : تخلّلي . ف فعلت . ف ألقت مضغة من فيها ( المحاسن ج 2 ص 250 ) . ( 3 ) - في حديث أنس : إنّ رسول اللَّه صلى الله عليه و آله قال - في يوم صوم - : إنّ فلانة و فلانة كانتا تأكلان - اليوم - شحم امرأة مسلمة . يعني : الغيبة . ف مرهما . ف ل يتقايا . ف قائت كلّ واحدة - منهما - علقة دم ( شرح نهج البلاغة لإبن أبي الحديد ج 9 ص 61 ) .