در اين هنگام پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله گريستند . و به او - به اين مضمون - فرمود : تو - بدين وسيله - به خير رسيده‌اى . زيرا از خداى متعال خواسته‌اى طلب نمودى . و نيّت تو در اين كار . تقرّب به خداى متعال بوده است . به همين جهت خداى عزّ وجلّ دعاى تو را مستجاب نمود . سپس آن مرد به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله گفت : آيا با اين خدماتى كه به مادرم انجام داده‌ام . توانسته‌ام زحمات او را جبران نمايم ؟ پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به اين مضمون فرمود : خير . هنوز نتواسته‌اى ناله‌اى از ناله‌هاى او را - كه در وقت زايمان سر داده است - جبران نمايى « 1 » .

--> ( 1 ) - عن أبيجعفر عليه السلام قال : أتى رسول اللَّه صلى الله عليه و آله رجل . فقال : إنّ أبويّ . عمّرا . وإنّ أبي مضى . وبقيت امّي . فبلغ - بها - الكبر حتّى صرت أمضغ لها - كما يمضغ للصبي - . واوسّدها - كما يوسّد للصبي - . و علقتها في مكتل * احرّكها فيه لتنام . ثمّ بلغ من أمرها إلى أن كانت تريد منّي الحاجة . فلا أدري أي شيء هو ؟ و اريد منها الحاجة . فلا تدري أي شيء هو ؟ فلمّا رأيت ذلك سألت اللَّه عزّ وجلّ أن ينبت - عليّ - ثدياً يجري فيه اللبن حتّى ارضعها . قال : ثمّ كشف عن صدره . فإذاً ثدي . ثمّ عصره . فخرج منه اللبن . ثمّ قال : هو ذا . أرضعتها كما كانت ترضعني . قال : فبكى رسول اللَّه صلى الله عليه و آله . ثمّ قال صلى الله عليه و آله : اصبت خيراً . سألت ربّك . وأنت تنوى قربته . قال : فكافيتها ؟ قال صلى الله عليه و آله : لا . و لا بزفرة من زفراتها ( مشكاة الأنوار ج 1 ص 361 ) . * المكتل : شبه الزنبيل ( نقلًا عن هامش المصدر ) .