335 - اسحاق بن عمّار گفت : نزد امام صادق عليه السلام رفتم و به ايشان گفتم : خداوند فرزند پسرى به من عنايت فرمود . حضرت فرمود : بهتر است كه نام او را محمّد بگذارى . گفتم : چنين كردم . حضرت فرمود : حال كه نام فرزندت را محمّد گذارده‌اى او را نزن و دشنام مده « 1 » . خداوند او را مايهء چشم‌روشنى تو در دنيا و جانشين صالح و شايسته‌اى برايت قرار دهد . به حضرت گفتم : - فدايت گردم - او را به چه كار و حرفه‌اى بگمارم و مشغول سازم ؟ حضرت فرمود : او را از اشتغال به اين پنج كار و حرفه باز دار . او را به حرفهء صرّافى مشغول نكن . زيرا صرّاف از گزند ربا در امان نمىباشد . و او را به كفن فروشى مگمار . زيرا كفن‌فروش از آمدن مرض و با و مرگ و مير مردم خوشحال مىگردد . و دست او را به كار طعام فروشى بند نكن . زيرا طعام فروش از افتادن به دام احتكار در امان نمىباشد . و او را به كار سلّاخى مگمار « 2 » . زيرا اين كار مهربانى و رحمت را از دل بيرون مىبرد . او را به شغل برده فروشى وادار نكن .

--> ( 1 ) - يعنى فرزندت را به خاطر قداست اين نام مورد احترام بيشتر قرار بده و براى او حرمت افزون‌ترى قائل باش . ( 2 ) - سلّاخ به شخصى گفته مىشود كه پس از ذبح حيوان پوست آن را مىكند .