شكرگزارى از خداوند متعال پس از پيدا شدن حيوان گمشده 314 - حمّاد بن عثمان گفت : روزى امام صادق عليه السلام در حالى كه از مسجد خارج مىشد در بارهء حيوانى كه از ايشان گم شده بود فرمود : اگر خداوند آن حيوان را به من برگرداند او را آنچنانكه مستحقّ شكر مىباشد سپاسگزارى خواهم نمود . حمّاد گفت : ديرى نپائيد كه حيوان گمشده پيدا شد . پس از آنكه آن حيوان پيدا شد امام صادق عليه السلام فرمود : الحمد للَّه . آنگاه شخصى به حضرت گفت : - قربان شما گردم - مگر شما نگفته بوديد ( در صورت پيدا شدن حيوان ) خداوند را آنچنان كه حق اوست شكر گزارى خواهم نمود ؟ حضرت فرمود : مگر نشنيدى كه گفتم : الحمد للَّه « 1 » . « 2 » فربه كردن حيوانات 315 - امام رضا عليه السلام فرمود : از نشانه‌هاى جوانمردى يك شخص آن است كه چهارپايان او فربه « 3 » باشند « 4 » .

--> ( 1 ) - يعنى اين ذكر متضمّن سپاس و شكرگزارى بسيار از خداوند متعال مىباشد . ( 2 ) - عن حمّاد بن عثمان قال : خرج أبو عبد اللَّه عليه السلام من المسجد - و قد ضاعت دابّته - . فقال عليه السلام : لئن ردّها اللَّه - عليّ - لأشكرنّ اللَّه حقّ شكره . قال : فما لبث أن اتي بها . فقال عليه السلام : الحمد للَّه . فقال له قائل : - جعلت فداك - أليس قلت : لأشكرن اللَّه حقّ شكره ؟ فقال أبو عبد اللَّه عليه السلام : ألم تسمعني قلت : الحمد للَّه ؟ ( الكافي ج 2 ص 97 ) . ( 3 ) - مراد از فربهى حيوان : رسيدگى مناسب به خورد و خوراك و انجام دادن امورى است كه به مصلحت حيوان مىباشد . زيرا گاهى ممكن است چاقى و فربهى زياد . به ضرر حيوان باشد . ( 4 ) - قال الإمام الرضا عليه السلام : من مروّة الرجل أن يكون دوابّه سماناً ( الكافي ج 6 ص 479 و مستدرك الوسائل ج 8 ص 254 باب : استحباب استسمان الدابّة ) . قال الإمام الرضا عليه السلام : سمن الدابّه من المروءة ( الفقه المنسوب إلى الإمام الرضا عليه السلام ص 354 الباب 95 و بحارالأنوار ج 76 ص 303 ) .